Zo vlak voor de verkiezingen voor de Tweede Kamer is iedereen in de ban van discussies over welke partij het beste zal zijn om Nederland te regeren en over wie de macht moet hebben. Elke partij beweert het beste met Nederland voor te hebben en dat iedereen erop vooruit gaat als die partij de dienst uit mag maken. Je zal zelf de afgelopen dagen het internet afgespeurd hebben naar de verschillende standpunten van de partijen om de partij te vinden die het best bij jouw wereldvisie past. Of misschien heb je nog steeds geen idee op wie je gaat stemmen. Want ja, aan de ene kant is het gebleken dat de huidig regerende partijen er niets van bakken, terwijl aan de andere kant talloze nieuwe partijen zijn opgericht om allerlei redenen.

Net als vier (en acht, twaalf, zestien, enz.) jaar geleden doet ditzelfde schouwspel zich opnieuw voor. Elke vier jaar maakt de regering er een puinhoop van, ontstaat er ontevredenheid, roept elke partij dat-ie het beter kan dan de huidige regering, wordt een nieuwe regering gevormd, maakt de regering er een puinhoop van, ontstaat er ontevredenheid, roept elke partij dat-ie het beter kan dan de huidige regering, wordt een nieuwe regering gevormd, maakt de regering er een puinhoop van, ontstaat er ontevredenheid… Je snapt het idee.

Wat gaat er steeds mis? De partijen, die democratisch worden gekozen, zouden de huidige problemen moeten oplossen, toch? Niet is minder waar. Vormt zich een linkse regering, dan ontstaan hier problemen. Vormt zich een rechtse regering, dan ontstaan dáár weer problemen. Vormt zich een coalitie van verschillende partijen, dan is er al helemáál geen uitzicht op ‘vooruitgang’. Waar ligt het echte probleem dan? Goede vraag. Want als het niet aan de politieke partijen ligt dat Nederland zo verdeeld is, dat we steeds minder individuele vrijheid hebben, dat er steeds meer inbreuk wordt gemaakt op onze privacy, enzovoort, waar ligt het dan aan?

Wat als het probleem niet bij de partijen ligt, maar bij het politieke systeem?

Dit is wat Frank Karsten en Karel Beckman zich afvragen in hun boek ‘De democratie voorbij’. Democratie wordt algemeen beschouwd als het beste politieke systeem, het toppunt van beschaving, de oplossing voor al onze maatschappelijke problemen, een idee dat in de hele wereld ingang moet vinden. Ten onrechte.

Anders dan iedereen denkt, leidt democratie helemaal niet tot vrijheid, beschaving, welvaart en vrede maar juist tot onvrijheid, maatschappelijke spanningen, uit de hand lopende overheidsbestedingen, ondermijning van de welvaart, agressie en verloedering.

In hun boek beslechten Karel Beckman en Frank Karsten het laatste politieke taboe: het idee dat democratie onze redding is. Zij ontkrachten 13 mythen waarmee democratie steevast wordt verdedigd. Zij beschrijven bovendien een aansprekend alternatief: een samenleving geschoeid op individuele vrijheid en vrijwillige sociale relaties.

Het boek is kort, duidelijk en boven alles zeer toegankelijk voor elk type lezer. Op Weg Naar Vrijheid daagt je uit om de dialoog te openen over het taboe dat de democratie het beste politieke systeem is, vooral omdat er elke vier jaar méér verdeeldheid, méér ontevredenheid en méér problemen zich voordoen. Zoek het boek in je plaatselijke bibliotheek of koop het. En boven alles: praat erover!

Koop je het boek via de knop hieronder, dan help je Op Weg Naar Vrijheid ook!

Koop bij bol.com

dedemocratievoorbij

 

Voor meer informatie over het boek en de auteurs, kijk op dedemocratievoorbij.nl

Wederom hartelijk dank voor het lezen. Als je de blog leuk vindt, vergeet dan niet om te abonneren via e-mail, te liken op Facebook en de blog te delen.

Advertenties